Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009

Υπερυπολογιστής της IBM προσομοιώνει τον εγκέφαλο της γάτας

«Σκεπτόμενη» μηχανή

Μοντέλο των συνάψεων του ανθρώπινου εγκεφάλου που δημιουργήθημε με νέο αλγόριθμο της IBM

Μοντέλο των συνάψεων του ανθρώπινου εγκεφάλου που δημιουργήθημε με νέο αλγόριθμο της IBMIBM Research

Πόρτλαντ, Όρεγκον: Ερευνητές της IBM και διαφόρων αμερικανικών ινστιτούτων κατάφεραν να προσομοιώσουν την επεξεργαστική πολυπλοκότητα του εγκεφάλου της γάτας, ένα σημαντικό ορόσημο στην προσπάθειά τους να δημιουργήσουν συστήματα που «σκέφτονται» όπως ο άνθρωπος.

Η ίδια ομάδα είχε καταφέρει να προσομοιώσει το 40% του εγκεφάλου του ποντικού το 2006, ολόκληρο τον εγκέφαλο του αρουραίου το 2007 και το 1% του ανθρώπινου εγκεφαλικού φλοιού νωρίτερα φέτος, λίγο πριν κάνει το ίδιο και με τον εγκέφαλο της γάτας.

Οι ερευνητές εκτιμούν τώρα ότι, εφόσον τα τσιπ των υπολογιστών συνεχίσουν να εξελίσσονται με τους σημερινούς ρυθμούς, θα μπορέσουν να αναπαράγουν την πολυπλοκότητα του ανθρώπινου εγκεφάλου γύρω στο 2016.

Για την προσομοίωση του εγκεφάλου της γάτας χρησιμοποιήθηκε το σύστημα Blue Gene/P της IBM, το οποίο βρίσκεται στο Εθνικό Εργαστήριο Λόρενς Λίβερμορ των ΗΠΑ και διαθέτει 147.456 επεξεργαστές και 144 Terabyte βασικής μνήμης.

Ακόμα και με αυτή την ισχύ, η προσομοίωση τρέχει 100 φορές πιο αργά από όσο ο πραγματικός εγκέφαλος της γάτας, καθώς πρέπει να μιμείται τη συμπεριφορά ενός δισεκατομμυρίου νευρώνων και δέκα τρισεκατομμυρίων συνάψεων.

Αν και δεν μπορεί να σκεφτεί πραγματικά σαν γάτα, το μοντέλο δείχνει πώς τα νευρικά κυκλώματα συνεργάζονται για να επιτελέσουν λειτουργίες όπως η οπτική αναγνώριση.

Πρόκειται για μια «πρωτοφανή κλίμακα προσομοίωσης» υπερηφανεύτηκε η Νταρμέντρα Μόντα της IBM Research, η οποία συνεργάστηκε για την έρευνα με το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ και το Εργαστήριο Λόρενς Λίβερμορ.

Όπως εξήγησε, επιτεύγματα αυτού του είδους θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε υπολογιστές που δεν βασίζονται σε «δομημένες» πληροφορίες, όπως ο κανόνας ότι 2 και 2 κάνει 4, αλλά μπορούν να χειριστούν καλύτερα τη διφορούμενη πληροφορία και την αφαίρεση.

Αυτό είναι εξάλλου και το μεγάλο ελάττωμα των σημερινών υπολογιστών, οι οποίοιδεν δυσκολεύονται μεν με τις αριθμητικές πράξεις, πραγματικά όμως τα χάνουν με απλές «νοητικές» λειτουργίες, για παράδειγμα το να αναγνωρίσουν ένα αντικείμενο που έχει αλλάξει χρώμα ή θέση στο χώρο.

Όπως σχολίασε η Μόντα της IBM, η πρόδος προς αυτή την κατεύθυνση είναι απαραίτητη, προκειμένου οι υπολογιστές να μπορούν να εξάγουν αυτόματα συμπεράσματα από μεγάλους όγκους δεδομένων, «όπως ο εγκέφαλός μας μπορεί γρήγορα να ερμηνεύει και να δρα σε περίπλοκες δραστηριότητες».

Ο εικονικός εγκέφαλος γάτας παρουσιάστηκε σε συνέδριο υπερυπολογιστών που πραγματοποείται στο Όρεγκον. Στην ίδια συνάντηση, η IBM ανακοίνωσε και ένα δεύτερο επίτευγμα, ένα πρόγραμμα για τον Blue Gene το οποίο χαρτογραφεί τις συνδέσεις του ανθρώπινου εγκεφάλου βασισμένο σε εικόνες εξελιγμένης μαγνητικής τομογραφίας.

Ανεξάρτητοι επιστήμονες που παρακολούθησαν το συνέδριο δήλωσαν εντυπωσιασμένοι με τις δύο έρευνες της IBM, εκτίμησαν όμως ότι τα σχέδια προσομοίωσης του υπερπολύπλοκου ανθρώπινου εγκεφάλου ίσως αποδειχθούν υπερφιλόδοξα.


Πηγή www.pathfinder.gr

Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2009

Λοιπόν, σήμερα το πρωί η μέρα μου ξεκίνησε με μία καλή ομελέτα και την δεύτερη ταινία του Harry Potter την κάμαρα με τα μυστικά, η οποία μου άρεσε αρκετά όπως και η πρώτη. Όταν τελείωσε η ταινία αυτή, και εγώ ήμουν ψημένος παραπάνω από ότι συνήθως να σπουδάσω σε ένα μέρος όπως η Οξφόρδη, με πήρε ένα τηλέφωνο στο κινητό μου ο Ζάχος και μου είπε αν θέλω να πάμε για φαγητό με την μάρα στα TGI Fridays και μετά να πιούμε καμιά μπύρα στο φεστιβάλ. Εγώ του είπα ότι δεν έχω μεν αυτή τη μέρα πολλά λεφτά να ξοδέψω αλλά σε γενικές γραμμές ψήνομαι.
Έτσι, μετά από 40 περίπου λεπτά, οι Μάρα και Ζάχος είχανε βρεθεί στην Σούτσου από όπου τους ακολούθησα και πήγαμε με τα πόδια στο φεστιβάλ. Στον δρόμο περάσαμε από το Ολύμπιον για να δει ο Ζάχος το πως έχουν διαμορφώσει τον χώρο (έλειπε Αθήνα από την αρχή του φεστιβάλ). Το επόμενο βήμα ήταν τα fridays. Εκεί η Μάρα και γω παραγγείλαμε από ένα jack daniels burger και ο Ζάχος κάτι με κοτόπουλο. Ο Ζάχος ήπιε κρασί, η μάρα κόκα κόλα και γω ένα ποτήρι νερό. Αργότερα και αφού είπαμε τα νέα μας, αποχωρήσαμε από τα fridays, αλλά καθώς φεύγαμε και προς μεγάλη μας έκπληξη, συναντήσαμε τυχαία τον Εελελ, ο οποίος ήρθε στην Θεσσαλονίκη μαζί με δύο φίλους του για να πιουν έναν καφέ.
Για να μην τα πολυλογώ λοιπόν, μετά συνεχίσαμε στο μπιτ παζάρ, μαζί με τη Δημητρούλα, τον Ρικ και την Τσάμπο (για λίγο) όπου περάσαμε τον περισσότερο από τον χρόνο μας προσπαθώντας να βρούμε τις 50 πολιτείες της Αμερικής και τις 50 παρά χώρες και πρωτεύουσες της Ευρώπης.
Τώρα, έχω γυρίσει σπίτι, και σχεδιάζω να κοιμηθώ γύρω στις 4:15.

Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2009

Dokimi


me afto to post kanw mia dokimi tou an doulevei kanonika to kainourio mou blogaki..

Apo dipla einai oi gnwstoi kai agapimenoi mas Active Member, i toulaxiston opws toys gnwrisame kai tous goustarame. To ti paizei twra den eimai o katalilos egw na to pw kai sigoura den tha to analisoume se ena dokimastiko keimeno pou dimiourgite mono kai mono gia na testarw tis dinatotites aftou tou blog..
Twra gia na doume omws, pws tha gemisw ligo parapanw afto to keimeno. A nai, tha valw oti pio akyro vrw sto net...

The game is played on a board that portrays the production and distribution of beer (figures 1-2). Each team consists of four sectors: Retailer, Wholesaler, Distributor, and Factory (R, W, D, F) arranged in a linear distribution chain. One or two people manage each sector. Pennies stand for cases of beer. A deck of cards represents customer demand. Each simulated week, customers purchase from the retailer, who ships the beer requested out of inventory. The retailer in turn orders from the wholesaler, who ships the beer requested out of their own inventory. Likewise the wholesaler orders and receives beer from the distributor, who in turn orders and receives beer from the factory, where the beer is brewed. At each stage there are shipping delays and order processing delays. The players' objective is to minimize total team costs. Inventory holding costs are $.50/case/week. Backlog costs are $1.00/case/week, to capture both the lost revenue and the ill will a stockout causes among customers. Costs are assessed at each link of the distribution chain.

The game can be played with anywhere from four to hundreds of people. Each person is asked to bet $1, with the pot going to the team with the lowest total costs, winner take all. The game is initialized in equilibrium. Each inventory contains 12 cases and initial throughput is four cases per week. In the first few weeks of the game the players learn the mechanics of filling orders, recording inventory, etc. During this time customer demand remains constant at four cases per week, and each player is directed to order four cases, maintaining the equilibrium. Beginning with week four the players are allowed to order any quantity they wish, and are told that customer demand may vary; one of their jobs is to forecast demand. Players are told the game will run for 50 simulated weeks, but play is actually halted after 36 weeks to avoid horizon effects.

Each player has good local information but severely limited global information. Players keep records of their inventory, backlog and orders placed with their supplier each week. However, people are directed not to communicate with one another; information is passed through orders and shipments. Customer demand is not known to any of the players in advance. Only the retailers discover customer demand as the game proceeds. The others learn only what their own customer orders.

These information limitations imply that the players are unable to coordinate their decisions or jointly plan strategy, even though the objective of each team is to minimize total costs. As in many real life settings, the global optimization problem must be factored into subproblems distributed throughout the organization.

The game is deceptively simple compared to real life. All you have to do is meet customer demand and order enough from your own supplier to keep your inventory low while avoiding costly backlogs. There are no machine breakdowns or other random events, no labor problems, no capacity limits or financial constraints. Yet the results are shocking.

The Beer Game - Prof John Sterman, Sloan School of Managment, Massachusetts Institute of Technology